Welkom bij alweer nummer 14 van PLUK. En wij maar elke keer denken dat we het mooiste nummer tot nu toe hebben gemaakt. Met maar liefst drie dichters ditmaal. Ook vertalingen uit het Spaans zijn in deze PLUK goed vertegenwoordigd. Misschien een voorzichtig, ook in de boekhandel zichtbaar, trendje?
Bij het bepalen van de volgorde van de bijdragen proberen we altijd te zoeken naar een passende beginzin, een zin waarmee je binnenkomt en die opwekt tot doorlezen. PLUK 14 begint in andermans keuken, waar we alles niet meteen kunnen vinden. Wat we daar doen en waarom? Christoph Geiser voert ons langzaam en vakkundig de situatie in.
In alle zeven gedichten van de jonggestorven Syriër Riyad Al-Saleh Al-Hussein komt het woord ‘graf’ of ‘graven’ voor. Maar zwartgallig zijn de gedichten niet. Het graf lijkt een extra ruimte waarin we leven.
Quizvraag: Wie ontving in 1905 de Nobelprijs voor Literatuur? Het antwoord is te vinden op pagina 25, gevolgd door een Conradiaans verhaal van de hand van de winnaar over een verstervende vuurtorenwachter in den vreemde.
Djinns heb je in allerlei soorten en maten, leren we van ‘het aanstormende Franse talent’ Seynabou Sonko. Djinns duiken ook overal op. In dit geval in multicultureel Parijs. Met een multiculturele vertaling als gevolg.
De poëzie van de Engelse academicus Stephen Romer is niet onmiddellijk toegankelijk, wordt dat bij zorgvuldige lezing alsnog, maar toch houd je het gevoel dat je iets is ontglipt. Of ging het daar juist om?
Lees het heerlijk klassiek-spreektalig vertaalde fragment uit De stemmen van Adriana van Elvira Navarro en kijk daarna ook nog even goed naar de bijbehorende illustratie van Maud, die we zeer dankbaar zijn voor haar werk.
Omwille van Uw grote lijden, ontferm U over mijn kleine leed is een knap lange titel. Maar het boek in kwestie gaat dan ook over de middeleeuwse mystica’s Margery Kempe en Julian of Norwich, van wie de laatste vooral bekendstaat vanwege de uitspraak ‘All shall be well, and all shall be well, and all manner of things shall be well’. De kluizenares en de feministe avant la lettre komen beurtelings aan het woord. De uitgever die dit hoogst originele werk van Victoria MacKenzie oppikt, heeft een neusje voor het bijzondere.
En nu we het er toch over hebben: de roman van Sibylle Berg waaruit het hier vertaalde fragment is gekozen werd aanvankelijk door vijftig uitgeverijen afgewezen. Wie haar korte, krachtige zinnen leest, kan alleen maar blij zijn met die eenenvijftigste.
Hapi van Taleb Alrefai, waarin gender een centrale rol speelt, stelde Marthe Nelissen voor een interessant vertaalprobleem. Zie haar inleiding op bladzijde 93.
In ‘De zwemmer’ van Tom Lee zijn we weer in Parijs. Vader en zoon rijden erheen en nemen lifters mee. Zoon vindt dat riskant. Maar na aankomst blijkt dat het echte risico wordt gevormd door de onvoorspelbare vader zelf.
Ana Iriarte is de eerste van twee Latijns-Amerikaanse auteurs in deze PLUK. In haar debuutroman uit 2023 gaan twee vrouwen op zoek naar de biologische moeder van een van hen in een dorp (Azara) in een uithoek van Argentinië. We komen daar terecht onder de nazaten van Oekraïense immigranten. Het is niet de enige bron van verwarring.
De Canadees-Britse dichter Nasser Hussain is een spoken word artist. Van hem hebben we vier heel verschillende gedichten. Werken die ook op papier? In een gedurfde vertaling? Nou, reken maar. Hardop voorlezen. Eerst in het Engels. Dan in het Nederlands. Een openbaring.
We sluiten af met Santiago Wills, de tweede Zuid-Amerikaan, en ook bij hem gaat het om een debuutroman, Jaguar uit 2022. Maak kennis met Mol (‘een kerel van bijna twee meter uit Caldas’), Kreupelhout (‘een lul op leeftijd’), Vonk, Zijde, Troepiaal, Navelzwijn en andere paramilitairen die blootstaan aan de gevaren van mensen en dieren in een hallucinant oerwoud.
